Repertorium Kenta systematycznie porządkuje objawy pochodzące z prób lekowych i obserwacji klinicznych, organizując je w przejrzyste rubryki umożliwiające szybkie i logiczne odnalezienie odpowiednich leków. Charakterystyczną cechą tego dzieła jest układ rozpoczynający się od objawów psychicznych a następnie przechodzący do coraz bardziej szczegółowych objawów somatycznych, co wspiera precyzyjną indywidualizację przypadku.
Dzieło zawiera również wskazówki dotyczące pracy z repertorium, zasad repertoryzacji oraz relacji pomiędzy lekami. Metoda Kenta, oparta na hierarchii objawów i ich znaczeniu klinicznym, wywarła ogromny wpływ na rozwój późniejszych repertoriów i do dziś stanowi punkt odniesienia dla klasycznej praktyki homeopatycznej.
Repertorium Kenta jest uznawane w literaturze anglojęzycznej za kamień węgielny edukacji i praktyki homeopatycznej – pozycję niezbędną dla studentów, lekarzy i wszystkich osób pragnących pogłębić rozumienie repertoryzacji oraz zasad doboru leku zgodnie z klasycznym podejściem homeopatii.
